نقض
آتشبس در غزه؛ اشغالگران در پی تحمیل واقعیتی جدید در سایه سکوت بینالمللی
در حالی که آتشبس در نوار غزه برقرار
شده است، حملات و بمبارانهای شدید ارتش صهیونیستی همچنان ادامه دارد؛ صحنهای که
نمیتوان آن را «نقضی اتفاقی» دانست، بلکه تداوم همان جنگ و تجاوزات مستمر علیه
غزه است.
«رامی ابوزبیده» پژوهشگر نظامی و
امنیتی تأکید کرد آنچه رخ داده، تحولی حسابشده در مدیریت درگیری است که هدف آن،
نگهداشتن نوار غزه در وضعیتی از خونریزی دائمی تحت سقفی از آرامشی است که با آتش
و فشار اقتصادی اداره میشود.
او در گفتوگو با مرکز اطلاعرسانی
فلسطین توضیح داد که اشغالگران در حال اجرای مرحلهای تازه از کنترل از طریق آتش و
گرسنگی هستند؛ مرحلهای که هدف آن تحکیم نوعی اشغال جزئی و بلندمدت و تثبیت چیزی
است که فرماندهان ارتش اشغالگر آن را «آزادی عمل میدانی» در داخل غزه مینامند.
ابوزبیده یادآور شد این راهبرد، صرفاً
برای پاسخ به رخدادهای امنیتی نیست، بلکه با هدف تحمیل واقعیت میدانی جدیدی انجام
میشود که غزه را در وضعیت تهدید دائمی نگه دارد.
او همچنین هشدار داد که طرفهای ضامن
توافق، که قرار بود نقش ناظر و نگهبان بر اجرای آن را ایفا کنند، اکنون در برابر
آزمونی اخلاقی و سیاسی قرار گرفتهاند: یا باید با اعمال فشار، رژیم اشغالگر را به
پایبندی به مفاد توافق و توقف تجاوزات وادارند، یا به «شاهدان دروغینی» تبدیل میشوند
که با سکوت خود، برای “اسرائیل” پوشش سیاسی جهت ادامه جنایاتش فراهم میکنند.
در توصیف وضعیت میدانی، ابوزبیده گفت:
«رژیم اشغالگر در حال آزمودن مرزهای صبر جامعه جهانی است، در حالی که فلسطینیان
نیز مرزهای توان صبر و مقاومت خود را میآزمایند؛ در چارچوب سیاستی حسابشده که
میان بمباران و گرسنگی توازن برقرار کرده است، در معادلهای سخت با این عنوان:
“آرامش ظاهری، بمباران پراکنده، گرسنگی عمدی و مشروعیت بینالمللی برای متجاوزی که
مدعی دفاع از خود است.”»
ابوزییده در تحلیلی سیاسی از این تنش
جدید تأکید کرد که این تحولات را نمیتوان از بحران داخلی نخستوزیر رژیم اشغالگر
جدا دانست. او گفت فشارهای فزاینده از سوی جریان راست افراطی بر نتانیاهو وارد میشود
تا نشان دهد جنگ هنوز پایان نیافته است. وی این تنش را «تشدید تاکتیکی تجاوزات»
توصیف کرد.
وی گفت نتانیاهو میخواهد نشان دهد که
«اسرائیل» همچنان دست بالا را در میدان دارد و پیامی به طرفهای ضامن، بهویژه
واشنگتن، بفرستد مبنی بر اینکه او به محدودیتهای تحمیلی آنان پایبند نخواهد بود.
ابوزبیده افزود که نتانیاهو در تلاش
است با وانمود کردن به اینکه جنگ علیه حماس ولو در عرصه رسانه ادامه دارد، خشم
جریان راست را فروبنشاند. وی احتمال داد که غزه همچنان بهعنوان صحنهای برای
تسویهحسابهای سیاسی داخلی رژیم اشغالگر مورد استفاده قرار گیرد.
بازگشت به جنگ در کار نیست
از سوی دیگر، پژوهشگر سیاسی «علی
ابورزق» معتقد است تحولات اخیر در غزه نشان میدهد که شیوه بمبارانها به شکل
حملات متمرکز خواهد بود و شدت آن به سطح نسلکشی پیشین بازنخواهد گشت.
او در گفتوگو با مرکز اطلاعرسانی
فلسطین توضیح داد که بمباران سریع و شدید اخیر بیانگر آن است که رژیم اشغالگر میخواست
از اطلاعاتی که هنگام تحویل اسرای خود و از طریق شناسایی ورودیهای تونلهایی که
پیشتر بر آنها آگاهی نداشت، به دست آورده، بهرهبرداری کند.
ابورزق افزود رژیم اشغالگر در تلاش
است پیامی ارسال کند مبنی بر اینکه همچنان بر باندی موسوم به «گروه یاسر ابو شباب»
تکیه دارد—گروهکی سرکش که با حمایت و تجهیز “اسرائیل” مأمور انجام عملیات زمینی و
وظایف امنیتی و اطلاعاتی در مناطقی است که اشغالگران از آنها عقبنشینی کردهاند.
او بر این باور است که تشدید فعلی با
هدف تعویق و طفرهرفتن از ورود به مرحله دوم مذاکرات آتشبس صورت میگیرد؛ مرحلهای
که شامل عقبنشینی از نیمی از مناطق نوار غزه و تشکیل کمیتهای برای اداره غزه
است—موضوعی که نشانههایی از «روز پس از جنگ» را آشکار میکند.
وی افزود رژیم اشغالگر با این حملات
در پی آن است که صدای جناح افراطی دولت خود را خاموش کند. او اشاره کرد که شخصیتهایی
مانند «اسموتریچ» و «بنگویر» به توافق آتشبس اعتراض نکردند، زیرا با تضمینهایی
ویژه برای آنان، توافق تصویب شده است.
به گفته ابورزق، این سناریو پیش از
امضای توافق نیز قابل پیشبینی بود و تنها دغدغه طرف فلسطینی، متوقفکردن شدت
کشتار و طرح آوارگی بود.
او یادآور شد کمیتهای مشترک از
کشورهای عربی، اسلامی و بینالمللی برای تضمین توقف جنگ و جلوگیری از هرگونه نقض
آن تشکیل شده بود و قرار بود از نخستین روز اجرای توافق فعالیت خود را آغاز کند.
وی گفت که الگوی اسپانیا در اعتصابهای
عمومی باید به دیگر کشورهای جهان، بهویژه کشورهای عربی، تعمیم یابد؛ الگویی که نهتنها
خواستار توقف کشتار شد، بلکه حقوق اساسی فلسطینیان را نیز مطالبه کرد.
ابورزق در پایان گفت: غرور و تکبّر
اشغالگران ایجاب میکند که چتر حمایتی مردمی در سطح جهانی شکل گیرد تا به فشار بر
این رژیم ادامه دهد، آن را منزوی سازد و تحت پیگرد قرار دهد.